Το αγόρι και η πόρτα (ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ)

Εκεί που έπεσε

είναι μια κόκκινη λίμνη,

ένα κόκκινο δέντρο,

ένα κόκκινο πουλί.

Σηκώθηκε όρθια

 η πεσμένη καγκελόπορτα-

χιλιάδες άλογα.

Λαός καβαλίκεψε.

 Κομνηνέ! – φωνάξαμε.

 Γύρισε και μας κοίταξε

δε φορούσε επίδεσμο

ούτε στεφάνι.

Άσπρα άλογα, κόκκινα άλογα

 και μαύρα, πιο μαύρα-

 καλπασμός, – η ιστορία

Να προφτάσουμε.

Η Πόρτα του Πολυτεχνείου (ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ)

Πάνω σε τούτη την πεσμένη πόρτα δώσαμε ξανά τον όρκο – όρκο της νιότης ,της ζωής ,της λευτεριάς,
όρκο του ονείρου και της πράξης.